studio ballenbak

studio ballenbak quits

2011-08-08T14:39:00.000-07:00

(For Dutch, see below)

For a long time, I've not been entirely happy with the name studio ballenbak. Studio ballenbak is, in Dutch, a playful and easy to remember name, but strategic and in terms of the image of the organization, the name is less interesting for an organization that specializes in environmental psychology (not to mention my English writing skills ;-) ). Therefore there is a new (Dutch) website: omgevingspsycholoog.nl (Dutch translation of environmental psychologist).

The content of omgevingspsycholoog.nl will be similar to studioballenbak.nl. In addition, the post will also be translated in Dutch. Then I switched from Dutch to English to address a wider public. However, I noticed, most of my followers are Dutch. Therefore we're going to try to offer the content in both Dutch and English.

Also, the tweets will be in Dutch (@omgevingspsy) and English (@environmentpsy).

And studio ballenbak? That is going in the fridge for a while. There will be undoubtedly a moment for which studio ballenbak is appropriate.

Ps. Yes it hurts to kill one of your greatest darlings.

Pps. For those wondering what studio ballenbak means in Dutch; literally it means ‘studio ball pit’. But that name doesn’t pronounce as easily as studio ballenbak.

Studioballenbak stopt er mee

Al voor een langere tijd ben ik niet helemaal gelukkig met de naam studio ballenbak. Studio ballenbak is speels en blijft goed hangen bij mensen, maar strategisch en imago technisch is de naam minder interessant voor een organisatie die zich specialiseert in omgevingspsychologie. Daarom is er nu een nieuwe website: omgevingspsycholoog.nl.

Op omgevingspsycholoog.nl zullen dezelfde blogposts komen te staan als voorheen op studioballenbak.nl. Ook, of misschien in eerste instantie alleen, in het Nederlands. Ik heb destijds de switch gemaakt naar het Engels om een breder publiek aan te spreken, maar ik merk dat het gros van mijn lezers Nederlands is. Daarom gaan we proberen de content tweetalig aan te bieden.

Ook zullen de tweets in zowel Nederlands als Engels worden geplaatst. Voor NL hebben we @omgevingspsy en voor EN @environmentpsy

En studio ballenbak? Die gaat in de ijskast. Er komt ongetwijfeld nog een keer een gelegenheid dat ik die naam van stal ga halen.

Ps. Ja het doet pijn om een van mijn grootste darlings te moeten killen ;-)

colored drinking glasses to help the elderly

2011-07-18T09:30:00.000-07:00

Last time I visited my grandma, she surprised me with some easy to use environmental psychology; colored drinking glasses. When I saw those drinking glasses, my first thought was why would someone of her age buy such 'hip' glasses. So asked her about it. The reason she came up with was way more smarter than my first 'she probably didn't notice at the shop'-reaction.

My grandma, as many elderly people, experiences difficulties in seeing. Therefore, she has a hard time in noticing colorless transparent objects such as 'normal' drinking glasses. As a consequence, she accidentally pushed down several of those filled glasses, which caused, of course, a lot of a mess. My aunt noticed the problem and came up with a very easy and cheap solution; colored drinking glasses! According to my grandma, she hasn't problems in perceiving her drinking glasses.

While she was telling me this story, I started to realize how easily we (yeah I know, me too) take 'design' of products and environments for granted. We use colorless transparent glasses all the time, however, not everybody in our society can perceive them as well. This is certainly the case in elderly houses.

Therefore, the urge remains to design products with every user in mind.

Fun at the trainstation

2011-07-13T03:47:00.000-07:00

"It’s officially called ‘transfer accelerator’ by Dutch railway maintenance company ProRail, but everyone else would say it’s a slide. (popupcity)" A lot has been said about adding fun to the environment; this is a great example of just doing it. By adding the slide to the train station Utrecht Overvecht, travelers are nudged to quickly reach the railway track and - most important - experience some fun in their travel. Hopefully the metal slide wont get too hot this summer ;-)

The slide is designed by HIK Ontwerpers.

Thanks to popupcity.

school vision: enhancing school performance by adjusting light

2011-07-08T14:26:00.000-07:00

An interesting cooperation between a primary school, Philips and Twente University. By means of adjusting the color and strength of light, they enhance the concentration, behavior, comfort and motivation of primary-school children.

The conclusions are straightforward:
- Children with SchoolVision score, on average,18 % higher in concentration tests.
- Children with SchoolVision are more motivated in the longer term.
- Children with SchoolVision appreciate their learning environment more in the long and short term.

Read more about the effects of light on primary school learning.

how we should design (furniture)

2011-06-03T01:14:00.000-07:00

A briliant example of how we should design (furniture). Just observe and measure how people use their furniture or environment and then start to design. In this case, Formway designed an office chair that allows to squirm around as much as you would like to. Moreover, the chairs also use fewer materials (only seven basic parts and 10 screws) than 'convenient' office chairs do.

Via fastcodesign

"Prettig in Tetem 1, dankzij de psycholoog"

2011-05-20T06:15:00.000-07:00

[Due to the Dutch content of the news paper article below, this post will be in Dutch]

Dit stond 6 mei in te lezen in de Tubantia. Maar wie is die psycholoog dan? Ja dat stond er helaas niet bij. Maar uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat het om ene Joren van Dijk ging (ik dus ;-) ). Het artikel gaat over de verbouw en inrichting van Tetem 1. Het gebouw (vroeger dekenfabriek TTM) krijgt een nieuwe invulling (kunstruimte Tetem). Ik werk aan het project mee als omgevingspsycholoog. Wat ik precies doe, kun je lezen in het artikel.

Hier vind je een scan van het artikel en hieronder de tekst:

"Prettig in Tetem 1, dankzij de psycholoog
Bron: Twentsche Courant Tubantia (6 mei 2011)

Enschede - Verbouwing oude dekenfabriek tot Kunstruimte vordert. Op 1 september gaat TETEM Kunstruimte open, met Medialab, Dit It! en Vrije Ruimte.
Het schiet op met de verbouwing van de vroegere dekenfabriek Tetem 1 in Roombeek. In september neemt ‘ TETEM Kunstruimte’ bezit van de begane grond van het fabriekspand en een deel van de eerste etage. Half mei is de oplevering van de eerste fase.
Beneden wordt een creatieve werkomgeving gecreëerd. „Daar hebben we een ruimte- en omgevingspsycholoog voor in de arm genomen”, vertelt directeur Wilja Jurg van TETEM Kunstruimte. „Die heeft elke werkruimte bekeken en beoordeeld. Centraal was de vraag: hoe kunnen de verschillende ruimtes het best worden ingedeeld?” Volgens Jurg ging het daarbij vooral om creativiteit en innovatie. „En natuurlijk moeten de mensen die er werken en verblijven zich prettig voelen.” Maar de omgevingspsycholoog deed meer. Op plekken waar het niet de bedoeling is dat zich daar massa’s mensen verzamelen, schijnt straks op zijn advies fel TL-licht. Daar waar het juist gezellig toeven moet zijn, wordt gezorgd voor sfeerverlichting. Deurklinken maken een geluidje, zodat de mensen horen dat er iemand binnenkomt. En hoe zorg je ervoor dat iedereen de boel opruimt en netjes achter laat? En hoe ga je diefstal tegen? De omgevingspsycholoog hielp een handje bij de antwoorden op dit soort vragen. Jurg: „ Sommige dingen lijken vanzelfsprekend, maar het gaat om een bewuste indeling van alle ruimtes, zodat iedereen een goede werkplek heeft.” Iedereen, dus ook de suppoost die gedurende de openingstijden de expositieruimte in de gaten houdt. Die hoeft geen uren achtereen met z’n handen op de rug heen en weer te lopen. Nee, hij krijgt volgens Jurg een ‘fijne werkplek’. Een gezellig hokje met een computer, een kluisje, muziek en verlichting zodat’ie ook eens een boek kan lezen. Kortom, aan alles is gedacht.

De ‘make-over’ van het fabrieksgebouw verloopt volgens planning.
Binnen blijft het authentieke industriële karakter waar mogelijk gehandhaafd. Betonnen pilaren blijven zoveel mogelijk fier overeind staan. Inclusief lichte beschadigingen en tags van graffiti- spuiters. De vloer is zo’n twintig centimeter ‘ uitgediept’. De nieuwe ingang komt aan de kant van de Stroinksbleek. Bezoekers, medewerkers en kunstenaars belanden eerst in de foyer. Die is naast ontvangstruimte op gezette tijden ook bedoeld voor kleinschalige projecten van lokale kunstenaars, workshops, presentaties, ontmoetingen en dialogen.
Aan de rechterkant komt het medialab en verder is beneden ruimte gereserveerd voor Tetem dig-it! (cultuureducatie programma rond mediakunst), Vrije Ruimte (exposities en werkatelier). Het Medialab en Vrije Ruimte bieden een wisselend programma van exposities en zogenoemde lab-events. Tot slot is er een productiepoot die opdrachtgevers en kunstenaars begeleidt bij het ontwikkelen en uitvoeren van opdrachten op het gebied van kunst en cultuur. De verdieping van het fabriekspand wordt deels gereserveerd voor interne functies als kantine en vergaderruimtes. Op de overige verdiepingen komen lofts. De tweede fase van de verbouwing van de etage wordt na verwachting eind juni opgeleverd.

Aansluitend verhuist Tetem van het noodonderkomen in de vroegere Fabrieksschool aan de Noorderhagen naar het nieuwe pand in Roombeek. Daar is de kunstruimte in goed gezelschap van de AKI ( loop volgend jaar), Het Rozendaal, Stroinksbleek, TwentseWelle, Prismare en Cremermuseum."

Tekst via ikenschede.

Tetem 1 begin maart

battling the worst enemy of getting things done

2011-05-19T07:21:00.000-07:00

Where do you go when you need to get things done? This is the question Jason Fried asks people. Most people answer this question in terms of a place or location, a moving object or a specific time. However, he argues, no one ever mentions 'the office'. That's a pity because lots of resources are spent on creating offices and get people to those offices.

From an environmental perspective, it is reasonable that people tend to avoid spaces like offices when they need to get things done. As for instance Stokols et al. (2002) argue; one of the worst enemies of creativity is distraction (of course, getting things done isn't the same as creativity, but those two concepts are heavily related). Jason Fried offers a similar argument.

To battle this distraction I argue that organizations should add some white space to their offices by removing stuff from the physical environment. That's because every object in the room can be a source of distraction (moreover, visual clutter uses up brain resources which cannot be used to get things done). Therefore, it is important to take notice of what objects are strictly necessary and which not.

environmental psychology in 5 minutes

2011-05-12T04:30:00.000-07:00

mirrors enlarge your environment

2011-05-10T13:59:00.001-07:00

Although I'm not sure whether Elding Oscarson intended to enlarge the environment, their new design for No Picnic AB in Stockholm is certainly a good example of such.

Mirrors enlarge environments by at least two ways. First, they actually add a virtual environment to the one which is already there. Second, they reflect (day)light, which makes an environment looks larger.

I'm not familiar with the long term or habituation effects of mirrors on the perceived space. I can imagine a diminishing effect as well as an prolonged effect. What's your opinion?

Via arch daily

Perception; the world as it is vs. the world as we need it

2011-04-19T10:04:00.001-07:00

Good TED talk on perception; how the mind 'tricks' us to give us a reality which we can handle. The physical world as it is vs. the world as we need it.

how the physical environment influences the behavior of homeless people

2011-04-12T03:23:00.000-07:00

the power of a bookcase

2011-02-24T04:41:00.000-08:00

See it yourself; the power of a bookcase

"The bookcase is – often – a big and therefore visually important part of a room. Books are normally ordered according to a system like the alphabet , which is only known by the person who ordered the bookcase. As a consequence, books of different colors and sizes are mixed up. This causes a cluttered sight, which isn’t easy for the mind to perceive. According to my master thesis (Van Dijk, Tanja-Dijkstra & Van Rompay, in prep.), easy to perceive environments do facilitate positive affect (which on its turn facilitates creativity e.g. Isen, 2001). Therefore I would opt for bookcase in which the books are sorted on their color and height. This is easier to perceive and therefore promotes relaxation and a positive feeling. (Afraid to ‘lose’ your books? Don’t worry; at an unconscious level you have registered the colors and size of each book. Therefore you will easily find your books again)." See also 'a physical creative environment'.

Thanks to Alexander Klöpping.

how do you perceive your beer?

2011-01-27T02:21:00.000-08:00

At Qwest Field, a multi-purpose stadium in Seattle, they serve out small and large beers. The only difference between those beers is the price and the size of the glass. There is no difference in the volume of the beer. Probably they do so to enhance sales, however, I wonder whether this really increase sales:

That is, people use visual cues to determine how much they have been eating and drinking (see the Dutch post: 'zijn jouw ogen ook in het donker groter dan je mond' or 'Dining in the dark' by Scheibehenne et al. 2010). So, if the visual cue tells you that you have a 'large' beer, would you get the feeling of being satisfied earlier than in the case you were drinking 'small' beers? As a consequence of being satisfied earlier, would 'large' beer consumers consume less beer in total than 'small' beer consumers? If this reasoning is true, than the only effect of this marketing implication is that people feel betrayed, instead of that it increases sales.

Thanks to Miu Marketing and Nudge.

Rietveld, to experience or not to experience

2011-01-10T06:33:00.000-08:00

Last weekend, I and my girlfriend went to Utrecht to visit the Rietveld exhibition. For those who are not familiar with Rietveld; Gerrit Rietveld was a Dutch (interior) architect who became famous for his new way of designing furniture, buildings and environments. As such, he was one of the principal members of 'De Stijl', a Dutch artistic movement.

Because I do not have any 'real' experience with the work of Rietveld, I was quite excited about going there. However, it turned out to be a bit of a anticlimax. The exhibition was just a classic exhibition as you might expect for any other artist in a museum. Of course, by visiting a museum, we could have known that we were expected to just perceive Rietveld's work. But that's not the point.

Rietveld was an (interior) architect. He designed stuff that was meant to be used by people (you know: users). And despite all Rietveld's quotes about that his work was meant for the ordinary people (i.e. that his work was being used) hanging around in the museum, the exhibition did not offer one possibility to actually experience his work (except the perceiving part as in you perceive art). Of course, his work is probably quite expensive, but they could have build replicas. A missed opportunity.

Don't get me wrong, I'm not criticizing the museum for their historical correctness or how his CV is rebuilt. It's just that by exhibiting (interior) architecture as a kind of art, they ignore the real purpose of (interior) architecture: that it is used by people.

If you find this topic interesting, also read 'how much should you follow your customer?'

how to slow down drivers by music?

2010-12-14T02:17:00.000-08:00

why do litter your environment from time to time?

2010-12-10T03:15:00.000-08:00

Signs of disorder like litter, graffiti, or a broken window, trigger more disorderly and petty criminal behavior. At least, this is what the broken window theory (Wilson & Kelling, 1982) states. The reason of why this happens can be found in social proof; if other people do it, than it must be good. In other words, if people see a minor disorder, like litter on the ground, people will interpret this as a sign that other people engage in disorderly behavior. Although there are some universal norms that tells us not to engage in disorderly behavior (like littering), this social proof tells us that it is somehow more justified to do so. Moreover, these signs of disorder trigger also other petty criminal behavior, which on its turn is one way of how criminals are ‘born’. So, if you battle with the disorderly and petty criminal behavior, theory states, than major criminality will drop. This has been applied in several urban projects, as I used the broken window theory in my toilet vandalism intervention (Dutch).

pretty cool research
While reading this article of Noah Goldstein, I realized I never explicitly mentioned the empirical evidence found by Keizer, Lindenberg & Steg (some Dutch researchers) for the broken window theory. And that’s a pity, because it’s actually pretty cool environmental psychological research.

littering by grafitti
So what’s their research about? In one of their experiments, at an alley near a shopping center where people parked their bicycle, they placed a prohibition sign with the text “Graffiti” and manipulated the signs of (dis)order by means of a clean wall or a wall covered with graffiti. Subsequently, they attached some flyers on the handlebars of bicycles. Then, they waited. The results don’t lie; 33% of the people in the ‘clean wall’ condition throw away their flyer and thereby littered the environment, as opposed to 69% of the people in the ‘graffiti wall’ condition.

sneaking behavior
They found similar results for ignoring an explicit request. They blocked the road to a car park by a temporary fence. People had to walk around for about 200 meters to the next entrance (which was also explicitly stated), or they could slip through a 50 centimeters gap (which was, of course, prohibited by a sign). To manipulated (dis)order, they hang up a sign which prohibited people from locking their bikes to the fence. Subsequently, they placed four bikes 1 meter away from the fence in the order condition, or they locked the four bikes to the fence in the disorder condition. Again, the results didn’t lie; 27% of the people in the order condition stepped through the gap as opposed to 82 of the people in the disorder condition.

theft
All right, you might think, these kinds of behaviors are petty crimes, but they look a bit like behavior of naughty children. Well, they’ve also investigated some more serious crime; theft. They hang out an envelope out of a mailbox, with visibly containing a € 5,- note. Subsequently they manipulated the signs of (dis)order by means of a clean environment, graffiti on the mailbox or litter around the mailbox. They found again a significant difference in petty crime behavior between the order and disorder conditions. 13% stole the envelope in the clean condition, compared to 27 % in the graffiti condition and 25% in the litter condition.

women vs. men
Oh, and for those people who think that women do behave more than men, they controlled their results for gender: both sexes engage in disorderly behavior equally.

broken window & the creative environment
Keizer, Lindenberg & Steg (2008) provided a quite strong argument that supports the broken window theory. So, if you want to battle disorderly behavior, it is wise to start battling minor other disorder behavior. Therefore the NS should battle toilet vandalism by making it easier to not litter the toilets. This is also why clean desk policies are of major importance if you want to keep the overall office clean. Moreover, according to my master thesis, easy to perceive environments (with little visual stimuli like litter) cause a positive feeling. This positive feeling, on its turn, evokes creativity (e.g. Isen, 2001). Also, distractions (like litter) are negatively related with creativity (c.f. Stokols et al. 2002). So therefore, the broken window theory can also add something to your creative environment.

Want to read more about it? You can find the whole study right here.

Isen, 2001, An influence of positive affect on decision making in complex situations
Keizer, Lindenberg & Steg, 2008, The spreading of disorder
Stokols, Clitheroe & Zmuidzinas, 2002, Qualities of work environments that promote perceived support for creativity.
Wilson & Kelling, 1982, Broken windows

the difference between fun and creative environments

2010-12-07T04:39:00.000-08:00

What does a creative environment look like? If you would ask this question to a random person, he will probably come up with the idea of the fun environment, know from Google, Apple or Pixar. These environments characterize themselves by colorful materials, luxurious facilities such as gyms or lounge areas and gimmicks such as jukeboxes and pool tables. Sounds attractive, doesn’t it? However, does such an environment make you more creative?

creative environment?
Some people claim that these environments give them inspiration and thereby make them more creative. I can imagine that fun environments actually prime creative behavior, like you ‘know’ that you have to be silent in a library (c.f. Aarts & Dijksterhuis, 2003). However, until yet I didn’t find any scientific research supporting the claim of the creative potential of the fun environment (and I did quite a lot of research on this topic).

attractive environment
So what’s the real face of fun environments? I think that, in essence, fun environments attract creativity. Or actually, it attracts people who we regard as being a creative person (whatever that means). This idea is similar to Florida’s idea of the ‘creative city’ (Florida, 2002). Cities should become more attractive to 'creative persons' so that these are willing to live in such city. So by bringing people together, fun environments can stimulate creativity. Sounds reasonable.

the image of creativity
Because companies in the ‘creative industry’ adopted the fun environment (and thereby attracted ‘creative people’), the fun environment became a sort of an image (Van Meel & Vos, 2001). If your office is a fun environment, than you must be a 'creative company'. And, by some definitions of creativity, this is true. So the fun environment became not only an attraction tool, but also a marketing instrument (as you see in, for instance, the Microsoft building in the Netherlands, unfortunately now pics).

a closed institution?
If you look more closely at how a fun environment ‘works’, you can see it is a particular persuasive HRM tool. Some companies actively try to make work as an extended hobby. Nothing wrong with people who like their job, I would say. However, this may seem less innocent than I state it here. Because of all the extra services like fitness centrums and restaurants, the fun environment may be seen as a deliberate attempt by the organization to blur the line between work and non-work (Fleming & Spicer, 2004). By such, one could say that the goal of organizations is to mimic a ‘closed institution’, in which there is no other or external social reality (Baldry & Hallier, 2010). To state it else; with fun environments, organizations implicitly determine when, where and how peoples engage in non-work activities and thereby tries to alter the identity of its employees. I’m not quite sure whether this is a good or a bad development (and whether it is that extreme), but it is an interesting thought for which we should be cautious.

conclusion
As in each random environment, some elements in a fun environment can foster creativity (it acts like a social binder to certain people and thereby stimulates social interaction, which is beneficial to creativity (Shalley & Gilson, 2004)) and others inhibit it (lot's of visual stimuli acts as a distraction (see a physical creative environment)). So a fun environment isn’t necessary a creative environment. A fun environment is an attractive environment to certain people, people who are regarded to be creative in a certain field. (And don’t get me wrong, I would be attracted by such an environment too.)

To conclude, a fun environment fosters fun (and thereby maybe creativity) for only a select group; the ‘creative people’. To be effective in an organization for which the majority of employees is not a 'creative person' (and those people need to be creative too!), a fun environment has, for instance, to match the organizational culture. Not everybody is attracted by fun environments. And not every employee will use the fun environments as provided because culture and other HRM systems don’t allow them.

Aarts & Dijksterhuis (2003), The silence of the library: environment, situational norm, and social behavior.
Baldry & Hallier (2010), Welcome to the house of fun: work space and social identity.
Fleming & Spicer (2004), "You can check out any time, but you can never leave": spatial boundaries in a high commitment organization.
Florida (2002), The Rise of the Creative Class.
Van Meel & Vos (2001), Funky offices: reflections on office design in the 'new economy.'
Shalley & Gilson (2004), What leaders need to know: a review of social and contextual factors that can foster or hinder creativity.

physical psychology in (retail) marketing

2010-12-01T01:42:00.000-08:00

Pretty cool video of the possibilities of physical psychology in (retail) marketing. Make sure you appeal to all the five senses. Just watch.

Thanks to Miu Marketing

how much should you follow your customer?

2010-11-20T03:30:00.000-08:00

Recently, @nawazkazmi pointed me at an interesting discussion about the relation between architect and customer. @simondroog starts the discussion with the following quote:

"Great topic, and I have also been interested in the participation of the end users in the design process. I think the answer to this lies in that thin line which defines how much we ought to listen to and follow clients/end users. At the extreme end of the scale, where we just do what the client wants, we then become merely draughtsmen of their ideas. And at the other end, where we do what we want, whether for the clients benefit or not, no matter the cost, we become deluded dictators. So there lies a line inbetween these two where we ought to find balance. Just to throw in more fuel to the fire, I dont believe the client/customer is always right. Sometimes they are, but other times, they dont see the whole picture. We are here to show them the way by which things could be better."
Originally Posted by sudark

Simon elaborates on those points and states that the architect has two roles; one as interpreter and one as manager. Interpret what the customer means and manage the whole process in order to keep the overview of the design. I fully agree with him.

from style to user centered design

From a environmental psychological point of view, I use a slightly different scale in which my role as environmental psychologist is both the interpreter & manager (see also the Dutch blog post 'Gebruiker als uitgangspunt!?'). At the one extreme of my scale is (interior)architecture as some kind of art. The architect designs an environment according to a certain style (some would say; this is the more traditional architectural view). On the other extreme, we've got (interior)architecture as user centered design.

environmental psychologist as interpreter & manager

It is my duty as an environmental psychologist (as it should be for all designers) to interpret the wishes of my customers. Do they want a certain style or are they trying to nudge the behavior of people by user centered design? If the focus of the customer is more at the first point, then I'm probably not the guy they are looking for. If, on the other they want to nudge the behavior of people (as in the creative environment), then I'm happy to help them. Of course, often it isn't that clearcut; customers want both some style and some behavior influencing. This is where the role of manager comes into play, keeping the overview of the whole design. How does the design of a certain style influences the behavior of the users of an environment? As Simon points out: this means that I'll never follow a customer blindly, the customer and end-user are often not the same person.

How much do you follow your customer?

See the complete blogpost at experiencingarchitecture.

a physical creative environment

2010-11-19T07:05:00.000-08:00

The creative environment is a story of evidence based design. However, how does it actually look? In the presentation ‘the creative environment in 5 minutes’, several photographs of details examined in psychological studies are used, however, this doesn’t answer the question of how a creative environment really looks like. Recently I had the opportunity to create a physical creative environment. I was asked to redesign the office of a friend, Gijs, into a creative environment. The budget was € 50,-. A challenge.

When you take a brief look at the ‘before’ pictures below, it isn’t hard to imagine that this environment doesn’t facilitates creativity. So, on the other hand, the challenge wasn’t that hard again ;-)

designing an office

An important assumption in designing a creative environment is ‘less is more’. So I started to remove as much as possible and leave only the necessary stuff inside. In such way, you create ‘white space’; the space you leave open when you don’t fill it other stuff. Space to move around (Blanchette et al. 2005). Space wherein no stuff is placed to distract you (c.f. Stokols et al., 2002). Space to activate the concept of spaciousness (Jia et al. 2009). These are scientifically proven ways to promote creativity.

user as point of vantage

Another important assumption to the creative environment is that the user of the environment is central to the design. In the case of this one man office, there is literally one user central to the design. Therefore, his working space is the point of vantage. When placing the desktop and the desk chair, it is the art to find an optimum. An optimal situation in which the user has enough space to move around at the side of the desk at which the user works (to nudge activity) and in which the user has enough visual space in the direction the user will be looking (to promote spaciousness).

The place of the desktop and desk chair which met those requirements was rather easy: in the middle of the room. With the face towards the door, so to secure the privacy of the user (try to sit with your back towards a door), which facilitates creative behavior. Also, this allows for a view on the outside nature, which also promotes creativity (e.g. Klein Hesselink et al. (2005) & Shibata & Suzuki (2004)).

comfort vs. lounge

One of the purposes of an office is to work easily. Therefore, you don’t want to frustrate users in their accessibility to devices (like books, administration tools etc.). So, to a certain extent, it is important to design a certain amount of ease within the environment. If you fail to design an environment that’s easy to use, users will, understandably, try to come up with a solution of their own. Such solutions often promote chaos, which fosters distraction (and are therefore not beneficial for creativity). But, then again, you don’t want these helpfull devices to block the visual space we have created before. This would again distract and take away the spaciousness. Therefore, I placed most of the devices behind the user.

At the left side of the workplace a white board is placed. On the one hand, it is possible to view the content of the whiteboard from the working place, but on the other hand, it is uncomfortable to use the board out of your chair. Hopefully, this will nudge the user to stand up when he needs to write something down and get some creative activity.

A little comfort is preferable. But, be careful to turn the office into a lounge area, this would harm productivity.

sterile risk

When creating ‘white space’ by removing elements from the environment, the problem arises that the environment starts to look sterile. This causes users to become ‘afraid’ of using the room. That would be a pity for a room in which they are supposed to work. To cope with this problem, you can place plants (which promote creativity and productivity (e.g. Klein Hesselink et al. (2005) & Shibata & Suzuki (2004)) in the ‘white space’ to make it look less sterile. You don’t need a jungle, one or two plants are sufficient.

We also placed a piece of art to make the environment look less sterile. It is often said that art promotes creative behavior; however, the effect of art isn’t that clear cut. It depends heavily of the person (reference follows). A good piece of art has the power to evoke certain emotions. However, it depends on the person which emotions it evokes. In the case of this one man office, it depends of only one person (this in contrary to rooms which are used by many people). If he likes it, it can foster his creativity. Moreover, a self chosen piece of art can be beneficial to the identification of the user with the environment, which, on its turn, contributes to the feeling of privacy. So in this case, a piece of art could promote Gijs’ creativity.

colors of the bookcase

The bookcase is – often – a big and therefore visually important part of a room. Books are normally ordered according to a system like the alphabet , which is only known by the person who ordered the bookcase. As a consequence, books of different colors and sizes are mixed up. This causes a cluttered sight, which isn’t easy for the mind to perceive. According to my master thesis (Van Dijk, Tanja-Dijkstra & Van Rompay, in prep.), easy to perceive environments do facilitate positive affect (which on its turn facilitates creativity e.g. Isen, 2001). Therefore I would opt for bookcase in which the books are sorted on their color and height. This is easier to perceive and therefore promotes relaxation and a positive feeling. (Afraid to ‘lose’ your books? Don’t worry; at an unconscious level you have registered the colors and size of each book. Therefore you will easily find your books again).

a heavenly ceiling

It has been proven that the color of blue facilitates creative behavior (Mehta & Zhu, 2009). Blue also promotes relaxation. Probably both effects have the same underlying cause; an association with the blue sky which allows for some restoration. Then the question arise, where to put the blue color? When you paint the wall behind the user, he will not see it. Painting the wall in front or at the left side of him isn’t an option either because this would contrast too much with the white board or piece of art. At this point, I started considering painting the ceiling.

The advantages of painting the ceiling are that the color is always within the visual field and the blue ceiling is associated with a blue sky. The risk of painting a ceiling is that it visually lowers the ceiling, even though a high ceiling promotes creativity (Meyers-Levy & Zhu, 2007). We successfully solved this problem by picking a slight blue tint. Moreover, to promote the height of the ceiling, the distance between the lamp and the ceiling was increased. You can see result of our little experiment on the pictures. But, if you really want to experience the blue ceiling, go and visit Gijs. You’ll see the blue ceiling. And you won’t. An interesting effect.

Gijs is happy with his office. Therefore I’m happy. However, the best compliment I can get is that the office does as I tried to design it: fostering creativity of its users. An experiment with Gijs and his office would supply us with only one participant, which is way too few participants to draw any valid conclusions. Therefore, we have to focus on his opinion. It’s not considered scientifically, but interesting it sure is.

shifting walls offer you extra rooms

2010-11-17T08:57:00.000-08:00

Love to have some more rooms, but you don't have the extra floor space? Take a brief look at the the 'Yuko Shibata Office'.

They create several 'extra rooms' by just sliding or turning in an extra wall which always has been there. Such extra rooms can offer you just the privacy when you need it.

Of course, you still need the discipline to fold up your sofa-bed ;-). But for those people who have that discipline, these walls are a nice opportunity to get more out of your appartment.

Via Yuko Shibata

subway design to guide you in an environment

2010-11-10T08:25:00.000-08:00

In the Netherlands we have a saying 'beter goed gejat dan slecht bedacht' which means something like 'you better pinch a good idea then come up with something terrible of your own'. That's what they did in Førde, Norway. In the storhagen atrium (a large governmental building) Ralston & Bau introduced colorful lines know from subway systems and combined them with graphical shapes to guide users in the environment and thereby avoid users from getting lost.

'Finally' interior designers start to get the point; the design should make use of the human sensory system. By just adding simplicity (in terms of colors and shapes) to their design, they created an intuitive signage system and offered a solution to impossible route descriptions like: "first left, than the second right, walk down the hall and there you find the elevator. Take the elevator to the third flour and then it's the fifth door on you right."

If you are living in Enschede, the Netherlands, you can find such a solution in the Bastille building at Twente University. Before the lines were introduced, the building was a labyrinth for people who never visited the building before. Now, the receptionist just has to refer to a colored line and people will find their destination easily.

via designboom.com

Gebruiker als uitgangspunt!?

2010-10-15T05:25:00.000-07:00

De omgeving ontwerp je voor de gebruiker. Dus zorg je er voor dat duidelijk is waarvoor de omgeving gebruikt gaat worden, zodat je er voor kunt zorgen dat het ontwerp van de omgeving aansluit op de doelen van die omgeving. Dat is wat ik probeer te bereiken met mijn werk als omgevingspsycholoog in bijvoorbeeld de creatieve omgeving.

Lees het hele artikel op omgevingspsycholoog.nl

Zijn jouw ogen ook in het donker groter dan je mond?

2010-09-17T07:54:00.001-07:00

Eten in het donker is een 'nieuw' fenomeen waarbij (de naam zegt het al) mensen vrijwillig in het donker dineren. De bediening van dergelijke restaurants bestaat uit mensen met een visuele beperking. Ze zijn dus gewend aan een dergelijke omgeving, waardoor bedienen in het donker geen probleem is. Een nieuwe ervaring. Doordat het visuele gedeelte van eten weg valt, focussen mensen zich meer op de smaak van eten, zo wordt geclaimd. Een smakelijk vooruitzicht.

Lees het hele artikel op omgevingspsycholoog.nl

Kun je van mijn kantoor een creatieve omgeving maken?

2010-09-09T11:30:00.000-07:00

Was de vraag die Gijs mij begin augustus stelde. “Oh, en liefst niet meer dan € 50,- uitgeven”. Dat klinkt als een mooie uitdaging. Ook een mogelijkheid om te laten zien hoe mijn visie er fysiek uit ziet. Begin augustus ben ik daarom bij Gijs langs geweest om een inventarisatie te maken. Zie hieronder wat ik aantrof, wat mij betreft niet echt een creatieve omgeving.

Lees het hele artikel op omgevingspsycholoog.nl

Bogotá - broken city theory

2010-08-19T09:35:00.000-07:00

Met veel drugs kartels, moorden en corruptie was Bogotá, de hoofdstad van Colombia, in de jaren ’90 een van de meest nare plekken op aarde geweest te zijn. Toch hebben twee burgemeesters in minder dan 10 jaar tijd dit weten te keren...

Lees hier het hele artikel op omgevingspsycholoog.nl

Gauss knuffel

2010-08-13T07:42:00.000-07:00

Op mijn afstudeerborrel had ik al een aantal 'de creatieve omgeving'-gerelateerde kado's gekregen. Een schitterende foto op canvas van een iets wat jongere Joren werkende aan een creatieve omgeving en een white space by Bart, Saskia & Gijs.

Vandaag was het weer feest, ik kreeg van Dani & Joost deze heuse gauss-curve knuffel in de kleuren van de creatieve omgeving!

Wellicht dat dit kado om iets meer uitleg vraagt. Ik heb nogal de neiging om psychologische/sociologische fenomenen te verklaren aan de hand van gauss curves en sleur die er dan ook te pas en te onpas bij. Een mooi voorbeeld van zo een redenering is de onzekerheid die veel verkoopmedewerkers ervaren. De redenering gaat als volgt; verkopers kunnen niet aan iedereen verkopen. Sterker, de meeste verkopers verkopen maar aan een klein gedeelte (zeg 5 tot 10%) van de mensen waaraan ze hun goed proberen te verkopen. Het is dan ook niet gek dat een hoop verkopers onzeker worden over hun kunde in het verkopen; een verkoper kan namelijk gaan denken dat het feit dat hij of zij niet verkoopt komt door zijn of haar onkunde in het verkopen.

De kennis die de Gauss curve biedt, dat je niet aan iedereen kan verkopen en dat meer mensen hier last van hebben, kan verkopers helpen. Voor het gros van de verkopers (zeg 68 tot 95%) heeft het feit dat ze niet bij iedereen verkopen, niets te maken met hun kunde, maar is het een gegeven van de markt. Niks om je onzeker over te voelen. En tsja, als je dan bij die onderste 2,5 tot 16% behoort en je hebt toch het gevoel dat je niet kunt verkopen, wellicht kun je dan beter een ander beroep kiezen ;-)

Dani & Joost, bedankt!

NS - broken toilet theory

2010-08-09T00:16:00.001-07:00

Ooit last gehad van bekladde of bekraste treintoiletten? Als je niet tot de groep notoire treintoilet mijders behoort, dan zal dit beeld je waarschijnlijk bekend voorkomen. Het is de NS in ieder geval een doorn in het oog, omdat het schoonmaken een boel centjes kost (ca. € 1 miljoen per jaar) en het vandalisme de reisbeleving van de algemene klant negatief beïnvloedt. Daarom heeft NS een battle uitgeschreven met als doel een interieur ontwerp voor toiletten waarmee het toiletvandalisme voorkomen kan worden. Klinkt als iets voor een omgevingspsycholoog (lees: mij) en daarom heb ik gisteren mijn 'broken toilet concept' ingeleverd.

Mijn ontwerp is gebaseerd op de broken window theory (Wilson & Kelling, 1982). Deze stelt dat als een raam in een gebouw kapot is en deze niet snel wordt gerepareerd, er spoedig meer ramen zullen sneuvelen. De impliciete boodschap die namelijk uitgaat van een kapot raam dat niet wordt gerepareerd, is dat er niemand is die het iets kan schelen dat het raam kapot is (en dus hoe de omgeving er uit ziet). Bij het tegen gaan van toiletvandalisme is het dus van belang dat de impliciete boodschap is dat er mensen zijn die het wat kan schelen hoe het toilet (en de trein) er uit ziet.

Hoe zorg je er voor dat niet het gevoel ontstaat dat het niemand wat kan schelen en hoe creëer je het gevoel dat het juist wel iemand wat kan schelen hoe het toilet er uitziet? Door er voor te zorgen dat het toilet er schoon is en door een gevoel van sociale controle op te wekken. Dat is gemakkelijk gezegd, maar hoe kun je dat in het ontwerp van het toilet terug laten komen?

De oplossing 'een schoon toilet' bestaat eigenlijk uit drie onderdelen:
- zorg dat het minder vies wordt
- bevorder schoonmaken
- laat het toilet er van nature schoon uitzien

Als je er voor zorgt dat het voor de gewone gebruiker moeilijk is om het toilet vies te maken, zal het toilet schoner blijven. Dit kan bijvoorbeeld door het installeren van een urinoir of het verbeteren van huidige onderdelen van het toilet (zoals de vuilnisbak beter zichtbaar). Het bevorderen van schoonmaken gedrag kan worden aangepakt door de gebruiker te stimuleren zijn eigen troep op te ruimen en de schoonmaker het gemakkelijker te maken bij het schoonmaken. Uit onderzoek van Holland, Hendriks & Aarts (2005) blijkt dat een citroengeur schoonmaak gedrag van mensen bevorderd. Een geurdispenser in de treintoiletten zou bijvoorbeeld er voor kunnen zorgen dat reizigers hun eigen rotzooi opruimen. Het plaatsen van schuifdeuren in plaats van de 'gewone' deuren in de kleinere toiletten, vergroot de bewegingsvrijheid van schoonmakers, welke het schoonmaken van de toiletten ten goede komt. En dan die vieze bruin/grijze vloer in een hoop toiletten...

Om de waargenomen sociale controle te vergroten, heb ik een paar rigoureuze voorstellen. De toiletten zijn nu erg geïsoleerd van de coupés, waardoor een gevoel van anonimiteit kan ontstaan. Het plaatsen van de toiletten in het midden van het treinstel (ala de hondenkop treinen), plaatst het toilet letterlijk meer onder de mensen. Anderzijds kan er worden geprobeerd om meer toiletten bij elkaar te plaatsen (zoals het openbaar toilet op Utrecht Centraal), hierdoor breng je letterlijk meer mensen bij elkaar, wat de waargenomen sociale controle verhoogt.

(Onder de noemer van een gevoel van sociale controle creëeren, vind ik dat de NS asociaal gedrag (harde muziek, luid telefoneren, praten in een stilte coupé etc. etc.) ook moet aanpakken. Als dit wordt 'getolereerd', lijkt het alsof het inderdaad niemand wat kan schelen hoe we met elkaar en de trein omgaan. Echter, dit behoorde expliciet niet tot de opdracht beschrijving, daarom heb ik dit buiten mijn ontwerp gelaten.)

Dit zijn een paar voorbeelden van wat ik heb voorgesteld. De moraal van mijn ontwerp is dat het alle details die bij dragen aan het gevoel dat niemand het wat kan schelen worden verwijderd of aangepast. Bovendien moeten er voorstellen die het gevoel geven dat het weldegelijk iemand wat kan schelen hoe de toiletten er uit zien, worden geïmplementeerd.

En nu afwachten wat de NS van mijn voorstel vindt. Keep you posted!

Helaas pindakaas. De NS vond mijn broken toilet theory minder geweldig dan dat ik hem vond. Ik ben buiten de prijzen gevallen met het commentaar dat neer komt op: leuk geprobeerd. We blijven het proberen :-)

overtuig jezelf in minder dan een seconde

2010-08-08T04:27:00.000-07:00

Jij hebt de controle over wat jij doet en hoe je daartoe 'besloten' hebt, toch? Cialdini maakte in zijn werk ‘influence’ al gehakt van deze gedachtegang. In veel gevallen vertonen we gedrag en bedenken we er achteraf een mooie reden bij (als de situatie daar om vraagt). Deze redenering vindt zijn oorsprong in de cognitieve dissonantie theorie, die stelt dat mensen proberen hun gedrag overeen te laten komen met hun gedachten. Komen gedrag en gedachten niet overeen, dan is het zaak om je gedrag, je gedachten of beiden aan te passen.

Zie hier weer een schitterend voorbeeld van dit fenomeen:

Proefpersonen worden gevraagd een keuze te maken tussen twee gezichten. Als ze dit gedaan hebben, krijgen ze soms een kaartje met een ander gezicht dan het gezicht waarvoor ze gekozen hebben. Ze hebben dit in veel gevallen niet eens door. Hierna wordt hen gevraagd om uit te leggen waarom ze voor dit gezicht hebben 'gekozen'. In feite hebben ze dit niet, maar het kaartje laat toch echt zien dat de proefpersoon dit gedrag heeft 'vertoond'. Dus moet de proefpersoon er een reden bij verzonnen worden om er voor te zorgen dat gedrag en gedachten weer kloppen.

Via the invisible gorilla

een creatieve kamer of een creatieve omgeving?

2010-08-03T06:23:00.001-07:00

Iets meer dan een maand geleden ben ik naar het congres creative spaces design geweest. Een erg boeiend congres over de creatieve omgeving. Buiten dat ik daar een hoop interessante mensen heb ontmoet, heb ik er voor de creatieve omgeving een aantal interessante inzichten op gedaan. Hieronder #1.

Lees hier het hele artikel op omgevingspsycholoog.nl

gemakkelijke aandelen verkopen beter

2010-07-15T02:02:00.000-07:00

Voor mijn afstudeer project ‘perceptual fluency in interior design’ heb ik veel literatuur gelezen over ‘processing fluency theory’. Ik kwam daarbij een aantal interessante onderzoeken tegen waarvan ik me destijds al had voorgenomen dat ik er een paar posts aan wilde wijden. Bij deze #1.

Processing fluency theory stelt (grofweg) dat het gemak (of het gebrek daaraan) waarmee informatie verwerkt wordt, leidt tot een gevoel. Moeilijk te verwerken informatie leidt tot een negatief gevoel en gemakkelijk te verwerken informatie tot een positief gevoel. Dat gevoel leidt er weer toe dat een breed scala aan beslissingen worden beïnvloed. De informatie die verwerkt wordt, kan zo ongeveer alles zijn; van de boom die we waarnemen met onze zintuigen tot aan abstracte ideeën in de theoretische natuurkunde. Leuk dat er weer een theorie is in de wetenschap, maar hoe zit dat in de praktijk?

Alter & Oppenheimer (2006) hebben processing fluency theory toegepast op het voorspellen van de koers van emissieaandelen (dat is als een bedrijf haar aandelen voor de eerste keer te koop aanbiedt op de beurs). Wat blijkt? Aandelen met een vloeiend uit te spreken naam doen het op de eerste dag veel beter dan aandelen met een complexe naam (dit geld ook voor de ticker codes, de afkortingen die je bij RTL Z onderin beeld voorbij ziet komen). In één van hun studies zou een investering van $ 1.000 na één dag resulteren $ 112 meer winst voor de vloeiende namen t.o.v. de complexe namen.

Verklaring voor dit effect is dat op een eerste dag waarop een aandeel wordt geïntroduceerd, aandeelhandelaren weinig informatie hebben waarop ze hun koopbeslissing kunnen baseren. Daarom worden ze meer beïnvloed door hun ‘gevoel’, wat wordt opgewekt door de vloeiendheid van de aandeelnamen. Het effect neemt vervolgens af naar mate de tijd verstrijkt (maar blijft wel marginaal zichtbaar na een half jaar); aandeelhandelaren krijgen dan immers informatie over de prestaties van het bedrijf en daarmee informatie waarop ze hun koopbeslissingen kunnen baseren.

Buiten dat dit onderzoek je een tool geeft om een plekje in de forbes 100 te veroveren, onderstreept dit het belang van de keuze bij iets ‘simpels’ als een naam. Mij is geen onderzoek bekend naar het effect van vloeiendheid van bedrijfs- & productnamen op consumentenkeuzes, maar ik durf de stelling wel aan dat als alle overige omstandigheden gelijk zijn, ijsjes met de naam ‘almo’ beter verkopen op dag van introductie dan ‘awvo’.

Alter & Oppenheimer (2006), predicting short-term stock fluctuations by using processing fluency, PNAS 103, 24, 9369 - 9372, DOI: 10.1073/pnas.0601071103

Stock exchange picture by Perpetualtourist2000, used under CC-licence

waarom deze blog?

2010-07-14T12:35:00.000-07:00

Deze blog wordt een visitekaartje van studio ballenbak. Ik kan wel leuk vertellen aan mensen dat studio ballenbak zich bezig houdt met fysieke psychologie (of, met andere woorden, non-verbale psychologie), maar daarmee blijft ‘het’ zo een abstract ding. Op deze blog wil ik handen en voeten geven aan wat de filosofie van studio ballenbak is en – vooral - wat je er mee kunt. (Mocht je toch behoefte hebben aan de abstracte uitleg, klik dan hier.)

Blijft het bij deze blog? Nee, mijn bedoeling is om een website te bouwen, waar ik al mee bezig was. Bij het uitvoeren van dit plan, kwam ik al snel tot de conclusie dat mijn IT-skills nog niet ver genoeg ontwikkeld zijn om op korte termijn een fatsoenlijke website te bouwen waarmee ik het wereldwijde web kan gaan veroveren. Daarom is onder het motto niet denken maar doen, deze blog geboren.

Groeten van Joren